Blog 13


Levendig en gastvrij, maar niet op zondag.


Op 16 mei was ik getuige van de coming out van de nieuwe coalitie. Deze trad naar buiten met een coalitieakkoord voor de jaren 2014 – 2018. En met een team van wethouders die er zin in hebben, zo gaven zij aan.


Ik heb er met gemengde gevoelens naar gekeken. Natuurlijk, ik proefde trots en blijdschap over het behaalde resultaat. Maar het voelde af en toe ook ongemakkelijk, stijfjes en een beetje klef: ‘Philip, vertel jij eens waarom je je nieuwe portefeuille zo leuk vindt ?’. Misschien kan het niet anders en hoort het zo te gaan.


Bij het lezen en nog eens herlezen van het coalitieakkoord kreeg ik dezelfde gemengde gevoelens. Prima, die vier agenda’s voor de toekomst. Die stevige sociale paragraaf. De vele goede voornemens. Ik mis de concretisering. Heel veel lees ik ‘gaan we onderzoeken’, ‘gaan we stimuleren’, ‘gaan we faciliteren’, ‘gaan we ons op bezinnen’, ‘gaan we anderen vragen met voorstellen te komen’. Ik beperk me tot deze voorbeelden. De coalitie zal zeggen, ‘beste Peter, ben jij nou zo dom of zijn wij zo slim. Het is nu juist de bedoeling om ruimte te laten voor inbreng van de stad, van alle Zwollenaren en de raad.’


Dat klinkt goed, hoe kan het dan dat dit mijn zorg niet wegneemt. Ergens in mijn achterhoofd zit: zou zo’n open coalitieakkoord misschien niet een keuze zijn maar het gevolg van partijen die elkaar in de grip houden? Of van gebrek aan visie waardoor de openheid van het akkoord eerder een hulpvraag is? En wat betekent dit dan voor de daadkracht?


Neem de besluitvorming over de koopzondagen. Vlak voor de verkiezingen werd met steun van ChristenUnie door enkele ondernemers, meest uit Dieze, nog een actie op touw gezet tegen de koopzondag. Dit onder het motto zes dagen is genoeg. Zij willen dus liefst helemaal geen koopzondag. Dat is ook het standpunt van de ChristenUnie, door de verkiezingsuitslag nu leidend in de coalitie. Het Citycentrum gaf al vroegtijdig aan enkele koopzondagen meer te willen. Deze ruimte om te ondernemen hebben de meeste binnenstadondernemers nodig, zij willen graag zelf bepalen wanneer zij een rustdag – of twee- inlassen. Coalitiepartijen als VVD, D’66 steunen deze lijn van harte. De nieuwe coalitie neemt een besluit: we laten alles bij het oude, dit is 12 koopzondagen. De ChristenUnie heeft het in de onderhandelingen niet gered om alle koopzondagen af te schaffen, VVD en D’66 hebben het niet gered om voor uitbreiding te zorgen. Alleen maar verliezers. Schiet niet op, toch?


We leven in een land met een premier die er trots op gaat geen visie te hebben. Los wat ik daar van vind, dit heeft een schaduwkant. Er is geen binding (of verbinding) van partijen met een breed gedragen visie. Zie de worsteling van dit kabinet met het verkrijgen van meerderheden voor besluitvorming. Het politieke landschap is zo verdeeld dat het kennelijk dan maar beter is geen visie te hebben.


De valkuil hiervan is dat iedereen gelegitimeerd is om wat te vinden en te roepen (of schreeuwen). Of zijn of haar eigen visie, bij gebrek aan een andere, als zaligmakend naar voren te schuiven. Extreme standpunten, aan beide zijden van het spectrum, worden daarbij niet geschuwd. Hoe daadkrachtig is het college dan in haar besluitvorming?


Ik geef ze het voordeel van de twijfel. Omdat deze coalitie staat voor een ‘Initiatiefrijk Zwolle en dienstbare overheid’. En voor een levendige en gastvrije stad! Goed om te horen, Citycentrum heeft al weer enkele initiatieven op stapel liggen.


19 mei 2014, Peter Pels